Walibi Fright Nights 2019

Hey hoi! In dit verhaal ga ik jullie meenemen op avontuur naar Walibi Fright Nights 2019, het Halloween van Walibi Holland – een pretpark in Nederland. Je leest/ kijkt hoe ik naar Walibi ga, geniet van attracties, hand in hand loop met een meisje in een haunted house en hoe we door een aanrijding niet naar huis kwamen.

Het begon allemaal deze morgen in mijn melkherberg, oke nee. Het begon woensdag 18 september 2019 om 19:00. Peter kwam naar mijn huis toe om FIFA te spelen en om de tickets voor Walibi Fright Nights te bestellen. Totaal kostte het ongeveer 55 euro per persoon, voor een ticket + haunted houses. We printte ze uit en we leefden rustig door, totdat het 13 oktober 2019 was.

De dag is daar, 13 oktober 2019. We stapten beide om 07:52 in de trein naar Gouda, en vervolgden onze reis naar Harderwijk. Onderweg stopten we nog even bij Starbucks en de Kiosk voor koffie, en zaten we in een nieuwe NS sprinter naar Harderwijk. Nadat we de bus pakten naar Walibi Holland, kwamen we het park in, checkte in bij de poorten en haalde we onze tickets op bij de receptie, aangezien dat na de bestelling verkeerd is gegaan. Hierbij werden we gelukkig goed geholpen. We zijn als eerst naar de Xpress Platform 13 gegaan, wat volgens mij iedereen doet als ze het park binnen komen. Deze zit namelijk dichtbij de ingang, daar kom je langs als je het park binnenkomt. Deze achtbaan is 1 van mijn favorieten, je wordt aan het begin afgeschoten met een bepaalde snelheid en gaat vervolgens naar buiten door loopings heen. Bij terugkomst kom je terug bij het station en komt er een “kapotte” trein op je af, met vuur. Dit is super vet gedaan. Ook de wachtrij is super mooi geworden sinds het nieuwe design en de naam “Platform 13”. Hieronder link ik naar 2 video’s, 1 van de wachtrij en 1 van de baan zelf. Dit heb ik niet zelf gefilmd, maar wil dit graag met jullie delen.

Op dit moment is Xpress mijn favoriete attractie, samen met de Speed Of Sound in Walibi. Dit is overigens ook gelijk de 2e achtbaan waar wij vandaag in gaan. Volgens Looopings stond hier een wachtrij van enkele minuten. Toen wij eenmaal de rij binnen kwamen, stonden we in ons eentje in de rij en vroegen we ons af of deze wel open was. Hij bleek open te zijn, maar de meeste liepen direct naar Lost Gravity en Untamed toe. De Speed Of Sound gaat eerst achteruit naar boven, laat zichzelf los en wordt op het station afgeschoten om de baan te vervolgen. Later ga je achteruit terug langs dezelfde baan en kom je terug op het station. Deze achtbaan is geweldig!

De muziek van de achtbaan is veranderd sinds een paar jaar.

Direct nadat we uit de Speed Of Sound kwamen, hebben we ons aangesloten voor de Untamed. De wachtrij was op dat moment 25 minuten, maar hier hebben we uiteindelijk rond de 40 minuten gestaan. Uiteindelijk had ik problemen met mijn beugel en toen we uit Untamed kwamen, keken Peter en ik elkaar aan en we wisten gelijk wat we dachten. Wat een vreselijke achtbaan. Het gevoel wat je krijgt en voelt is niet uit te leggen, maar het is alles behalve fijn en je kijkt eigenlijk heel de tijd uit naar het einde. Een gemiddelde Marvel film dus. We hebben ons niet vermaakt en we zijn allebei enorme achtbaan fans. We keerden onze ruggen naar deze attractie en hebben het er niet meer over gehad. Dit moeten we snel vergeten!

Na de achtbaan Untamed – afrader – zijn we naar de El Rio Grande gegaan, een waterbaan (vergelijkbaar met de Piraña uit de Efteling). We zijn niet bepaald nat geworden, maar op bepaalde punten was het wel dichtbij nat worden, bij bijvoorbeeld een waterval, of een daling waar je tegen een golfje terecht komt en het water in je bootje komt. We zaten met 2 andere meiden in het karretje die we niet konden, dit maakte het ietwat ongemakkelijk, maar goed. Na de El Rio Grande zijn we direct naar de El Condor geweest. De El Condor is een hangende achtbaan. We zijn allebei nooit in deze achtbaan geweest. De El Condor heeft een aantal kurkentrekkers en een looping erin, en je benen hangen los. Met slippers of Crocs hoef je deze achtbaan niet in te gaan. Deze achtbaan vonden Peter en ik beide heel leuk en hebben we hard om kunnen lachen. Ik zat precies op een verkeerde manier met de beugel, waardoor hij bij mijn klokkenspel (netjes gezegd, hè?) een beetje klemde, en dat is niet heel fijn als je door loopings e.d. heen gaat. Hieronder staat een video, en volgens mij ben ik niet de enige die hier last van had……

The Firepit is een van de scarezones met een soort gratis Haunted House, genaamd “Campsite The Sunshine”. Zoals ik vertelde is deze gratis te bewandelen. Deze zat super leuk in elkaar en was overdag niet bepaald eng. De meeste acteurs waren nog niet aanwezig en op bepaalde delen was het heel rustig qua acteurs. We liepen op een gegeven moment een heel stuk door containers rond, zonder dat er ook iemand aanwezig was. Ik denk dat deze vooral in de avonduren heel gaaf is, maar in de avond hadden wij andere spookhuizen op de planning, en 21:00 ongeveer vertrokken we. Dus veel tijd was er niet voor The Firepit en Campsite The Sunshine.

We vervolgden de dag en speelden even met water bij de Splash Battle. Heel druk was dit niet, maar we zaten daar onze lunch te eten en een paar jongens sprongen in een karretje, dus we besloten hun aan te vallen met water. Waardering hadden ze niet, maar we hebben ons vermaakt.

We hebben nog een paar minuten door de Walibi store gelopen naast Xpress Platform 13, omdat we stiekem opzoek waren naar de Walibi Condooms van #HardGaan, alleen deze konden we niet meer vinden. Helaas vond ik later een bericht dat deze niet meer in de verkoop waren. Deze waren we dus misgelopen. We zagen wel merchandise hangen van achtbanen zoals Lost Gravity, Xpress Platform 13 en Untamed. Uiteindelijk hebben we niets gekocht in de shops, en zijn we door gegaan naar de theekopjes.

De Theekopjes is in de Efteling vergelijkbaar met Monsieur Cannibale. Deze attractie in de Efteling is een must-do, maar in Walibi zou ik deze snel achterlaten. De attractie is saai, omdat er geen thema aan zit en geen muziek heeft.

Rond 15:00 zaten we in het stoomtreintje (zonder stoom) richting de oldtimers. Ik weet niet hoe ze deze attractie hebben genoemd, maar we hebben onszelf hier flink vermaakt wat je wellicht verbaasd. We hadden echt even een rustmomentje en hebben een muziekje aangedaan. De attractie duurt rond de 5 tot 6 minuten en verveeld niet heel erg.

Na het rijden in de oldtimers en het stoomtreintje – wat overigens een leuke combinatie is – zijn we verder gegaan naar een snack-corner. We haalden friet met een lekkere snack, ik een frikandel, Peter een kipcorn. Peter haalde later nog een blikje energy drink uit zijn tas en ik had nog een flesje water in mijn tas. We aten vroeg, nog voor 17:00 namelijk. Om 17:00-17:30 hadden wij ons eerste Haunted House “Haunted Holidays II”. Dit spookhuis was gericht op de feestdagen, de naam zegt het al. Spookvarianten van Sinterklaas, zwarte Piet, de Kerstman etc, liepen allemaal rond in dit spookhuis. Zelf vond ik dat deze heel gaaf in elkaar zat en ik heb me ook zeker vermaakt. Vorig jaar zag ik alles aankomen, maar dit jaar schrok ik best wel een aantal keer. Chapeau Walibi!

Verder hebben we de scare-zones afgelopen. Fire Pit was bij ons toch wel de favoriet. Ik vond de nieuwe bij de achtbaan Untamed ook heel mooi gedaan, en dan heb ik het over de scare-zone en niet over de achtbaan Untamed! Deze nieuwe scare-zone was voor ons onbekend en zag er visueel ook goed uit, “bosjesmannen” zoals Peter het mooi verwoord had.

Uiteindelijk zijn we nog in 1 Haunted House geweest, want we hadden nog tickets voor Psychoshock om 19:00 tot 19:30. Hier komt het mooiste verhaal ooit. Ik liep in de rij, lieten de tickets scannen en stonden bij de deur van het spookhuis. Twee meiden vroegen of ze voor ons in de rij mochten staan, en wie ben ik om nee te zeggen. Uiteindelijk vroeg 1 van de meiden aan mij of ik haar hand wilde vasthouden in het huis, waarschijnlijk omdat ze het eng vond. Ik vond dit natuurlijk prima! Het is dom dat ik geen contactgegevens heb gegeven, zoals mijn Instagram, mobiele nummer of Twitter. Dom. Stiekem hoop ik dat zij dit leest, zodat ze alsnog weet wie ik ben. 🙂

Uiteindelijk was het moment daar; We moesten naar huis, omdat we anders onze trein niet zouden gaan halen. We kwamen aan bij onze bus, en die vertelde ons dat er vanwege een aanrijding met een persoon geen treinen meer zouden rijden tot 00:30. We moesten via Dronten reizen, en vanaf daar zouden we maar 30 minuten vertraging oplopen. Uiteindelijk kwam ik 00:30 thuis ipv 23:00, en hadden we dus ruim anderhalf uur vertraging.

We hebben ons enorm vermaakt bij Walibi Fright Nights 2019, tijdens onze tweede keer. Ik moet nog goed nadenken of ik volgend jaar weer zoveel geld wil uitgeven aan het evenement, maar daar kom ik op een later tijdstip/ later moment op terug.

Ben jij wel eens naar Walibi Fright Nights geweest, en zo ja, welk jaar? Laat mij jouw verhaal weten in een reactie of mail mij via het contactformulier of stuur je bericht naar mail@timovdberg.nl. Ik probeer binnen 48 uur een reactie te geven op je! Als je twijfels hebt om te gaan, kun je mijn vlog hierboven bekijken, of 1 van de onride video’s die ik hierboven heb geplaatst. Heel veel plezier en bedankt voor je tijd! <3

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *